Zondag was het schitterend weer, dus even terug om te kijken of de jonge veulens die we  toen in het voorjaar zagen er oom nog waren  und ja hoor ze waren noch daspielerisch wie damals waren sie noch

en wat zagen ze eruit hihi

vooral die ene had er plezier , wat kon ie bokken heerlijk om dit alles te mogen aanschouwen

voor ons werd het tijd om afscheid van de kleintjes te nemen,

een blik op een boomstronk

en reden we weg

ein Taufbecken für die kleine Zwerge

einsam stand diesen kleinen Pilze noch da

und dann war es echt ab nach Overasselt

kleine boom er hat all seine Blätter schon verloren

Paddenstoelen waren er genoeg te vinden

Bäume sie standen schon im Winterruhe

Tannenbaum

 

Bergenbaum

einen Holzbank und für uns werd es zeit um nach zu gehen

op de terug weg gingen we door het park aan de Stadsdijk in Nijmegen

vredig stond daar een schaapskudde te grazen

en über  denn Holzbrücke führten wie echt nach hause

so liebe Leute das  waren 3 tagen voll mit ausfugen unsren Seitz, ich hoffe Euch hatten nett so wie wir von diesen Bilder und wir von unsren Ausfluge genossen .

Nimwegen 26 November 2009

liebe grüße Gerteke

Middagje Malden

Zatermiddag nadat de boodschapjes waren gehaald lekker zo met ons tweetjes er eventjes op uit, het was heerlijk weer, de hemel kleurde oranje geel paars blauw  we reden dit keer achterlangs naar Malden ons doel was de berg ,een kleine heuvel weliswaar maar toch voor ons is dit bergje belangrijk. maar we kwamen als eerste de paarden tegen

en ook al zijn de fotos niet allemaal gelukt toch laat ik ze jullie zien, het maak mij niet uit of de fotos hard zijn van kleur of te licht, overbelicht of onderbelicht of wat dan ook  , ik heb plezier in het fotograferen en de ene keer lukt het je beter dan de andere keer, hoera wat is het fijn dat er digitalecameraas zijn ,want zeg nu zelf …van de 1000 fotos die je maakt zijn er miss een paar die uitzonderlijk mooi zijn, van kleur scherpte diepte en licht ,dat is ook bij mij het geval, maar ook een bewegende foto die wat onduidelijk is kan zijn charme hebben toch?

afgelopen zaterdag de paardenfotos gemaakt het licht speelde een spelletje met mij en met Yvonne, de fotos zijn prachtig en mooi geworden ze vertellen iets en geven zo de sfeer van de zaterdag weer

wij , Yvon en ik hebben genoten en dat is het belangrijkste, graag wil ik jullie dat laten zien wat wij met onze ogen zagen

 

is het niet mooi om de paarden zo in de wei zien

vanaf de paarden reden we richting de berg, maar eerste zagen we dat het land bespannen was met plastic, als je  je ogen sloot hoorde je het klotsen van de golven

uiteindelijk kwamen we  bij de berg, alleen zijn we er niet in of op gegaan was bang dat ik in de modder zou blijven steken

paddestoel

uiteindelijk kwamen we uit bij Intratuin  eventjes naar binnen gewipt kijken of we nog iets konden vinden

gezien hebben we genoeg

het begon bij de versierde gevel , een gevel die versiet was met lichtjes

zelfs de bomen buiten waren met lichtjes versiert

vanbuiten naar binnen kijken en dan zijn we zo door de winkel gegaan

Zijn we met paarden begonnen dan eindig ik dit fotoblogschrijven met het paard van Troje

 

Nimwegen 26 November 2009

© Gerteke G

 

Nadat we lekker hadden gegeten reden we richting de dijk op naar  Haalderen en Bemmel en dan ….huiswaarts

dit keer is mijn blog in fotos gegrepen

nadat we in de ochtend zo moois stralend weer hadden , veranderde het weer plots klaps…het werd donkerder en de lucht begon te dreigend het zag er uit of het zou gaan regenen, en al was op de middag zo tegen een uur of half 3 de zon ging onder , een prachtig kleurenspel van de lucht viel ons ten deel.

een kleine valk zweefde boven het weiland

uiteindelijk streek die op een dakrand van een oud vervallen dijkhuisje

De Waal wordt druk bevaren

paarden grazen aan de oever

schapen zie je her en der grazen

kunstwerkje van de natuur

pijp steenfabriek

kerk van Haalderen

Kasteel Kinkelenburg te Bemmel

toegangsbrug kasteel

Klokkenstoel in de vijver

boerderij die bij de vijver en het kasteel staat

 

fontijn

nog een kijkje bij de kinderboerderij

voor ons was het tijd om naar huis te gaan, in het donker en in de regen keerden we huiswaarts, met een voldaan gevoel kwamen we thuis, niet wetende dat we de volgendag weer op pad gingen

3 blogs en fotos besteed aan een dagje uit .

lieve groetjes Gerteke

Hier komt het vervolg op mijn vorige blog schrijven, trouwens elk blog staat wel op zich zelf, nadat we Lent achter lieten gingen we over de dijk richting Bemmel-Haalderen halverwege de dijk kwamen we het restaurant “ Zijdewinde “ tegen, bij dit restaurant zijn we gestopt om iets te drinken en te eten.

ff uitrusten op deze robuuste banken

restaurant Zijdewinde

en Gertie zou Gertie niet zijn om zich een beetje te verdiepen in de geschiedenis , hoe komt het resaturant aan zijn naam?

nou dat is gauw verteld.

" Restaurant Zijdewinde"

Zijdewinde: een nieuwe voor velen verrassende en onbekende naam.
Maar... geen naam die zomaar uit de lucht is gegrepen. De naam verwijst
namelijk naar een stukje historie, van de lokatie van het reataurant. Sinds
1200 loopt er over het grondgebied van het restaurant een dwarsdijkje,Seidewinde geheten.
Dit dijkje was voorheen de grens tussen de buurtschappen Lent en Doornik.

De eerst woningbouw in de Betuwe ontstond in de Middeleeuwen rondom dergelijke dijkjes
welke tot voordeel hadden dat men bij hoge waterstand toch via het dijkje bij de buren
of bij de kerk kon komen.
Vlak achter het restaurant, in het park Lingezegen is nog een oud gedeelte van het
dijkje terug te zien.
Bij de intree van het restaurant en aan de achterzijde hiervan wordt het dijkje in ere hersteld, op de plaats waar het eeuwen ook lag
Restaurant Zijdewinde komt dus letterlijk aan de Seidewinde te liggen!.

Ingang Restaurant Zijdewinde

vanuit het raam keken wij op het Wijnfort

een blik naar boven de verlichting en een hertshoorn

vetplantje en een kaarsje op tafel

en dan ja wat kwam er dannnnnnnn?

een Spek pannekoek met ui en champignons en een kaas ananas pannekoek voor mijn schat, als drinken cola en een bitter lemon

hmm jammie jammie dat was lekker

en bij de pannekoeken hoort lekkere zoete stroop

langzaam rijd ik langs dit beeld richting uitgang

Sinterklaascadeautjes in een hoek

speelhoekje voor de kleintjes

Cadeautjes lichtjes vaasbloemen bij de uitgang

eenzaam bungelend aan een tak een flesje waar zoetigheid in heeft gezeten, d.i.m. de wespenplaag deze zomer

een boom vol hars

paddestoelen stonden er nog genoeg

een muurtje met educatiefmateriaal

elvenbankje op een boomstronk

mijn schat die de boom met hars fotografeerd

tot pluizebol gevormde distelbloem

nog een laatste blik op restaurant Zijdewinde

van hier uit gaat ons uitje richting Haalderen en Bemmel maar dit blog schrijven houden jullie nog van mij te goed. vanavon een beetje tv kijken und dann ab ins Bett

Wens iedereen nog een fijne avond

Nimwegen 24November 2009

Tschüss Gerteke

Vrijdag moesten we eerst naar de P.O.M. ( Prothese Orthese Makerij ) Yvon moest haar proefschoenen afgeven , een kleine 3 weken heeft mijn schat er opgelopen , en wat liep ze er mooi, en wat was ik trots op haar, zelf had ze het gevoel dat ze op hoge hakken liep, zowel Yvon en ik zijn gewend om  op stoere kistjes lopen. Maar goed de schoentjes zijn ingeleverd, het was vrijdag sonn mooi weer dat we er heerlijk op zijn uitgetrokken.

Gebouw P.O.M.

Vanaf de P.O.M. reden we over de Waalbrug richting Lent

We hadden een kadootje bij ons voor een vriendin die jarig was geweest, we wisten al wel heel zeker dat ze niet thuis zou zijn, maar dat hinderde ook niet we zouden het kadootje in de brievenbus doen. Zoals we al dachten was ze niet thuis, de deur werd geopend door een bewoner aan hem hebben we het pakje afgegeven . Daar we toch bij haar in de buurt waren zijn we nach  den Teich gefahren wo wir im Frühjahr die Schwanenfamilien trafen , Vater , Mutter und ihren 7 kleinen Schwänen

 

dieser Foto werde in Mai 2009 dieses Jahr gemacht

Angekommen am Teich zag 1 van de kleine schwanen  oh ik kon mijn ogen er bijna niet van afhouden wat hij of zij mooi geworden, het bruin van hun jonkheid zaten noch tussen z’n verenpracht,

 

eenzaam zwom hij daar rond op weg naar zijn/haar broertjes of  zusjes

aan de oeverkant  zagen we meer schoonheden zoals: de zwarte rode  witte bessen, landbouwwerktuig en zo zag ik nog veel meer maar datzien jullie wel als mijn album helemaal klaar is. 

ook ons veulentje ben ik niet vergeten …de onderstefoto is van Juni 2009 de bovenste is van 20 Nov.2009

En Gertie zal Gertie niet zijn als ze overvliegend wild fotografeerd, zijn niet mijn woorden maar de woorden van mijn liefste schattebout, oh ja we zagen niet alleen de Schwanen maar ook de Ganzen

alles zwemt samen zwanen eenden ganzen

Gänze Familien kommt am Uferrand

Schwanenfamilien kommt an Land

zauber machen des Federns

oh oh na Schwänchen was hast Du auf den Boden hinterlassen?

Close-up foto

een paddenstoel mag natuurlijk niet ontbreken hihihih

Nog een blik vanuit Lent op Nijmegen gericht

Tot zover het eerste gedeelte van dit Blogschrijven

Lieve groetjes van Gerteke

© Nimwegen 24 November 2009

 

 

Afgelopen zaterdag werdt mijn oudste dochter in Australië blij verrast met een Carpetphyton voor de deur, Erik mijn kleinzoon die totaal niet bang ist austgefallen  raapte hem op en bracht hem terug naar het bosgedeelte, zij zelf wonen bij het regenwoud in het Noord Oosten van Australien

Erik ik had dat je niet na gedaan, maar wat ben ik trots op je …dit keer bracht jij de slang alleen terug .

Groetjes Gerteke

 

 

Heerlijk door het Goffertpark dwalen, genieten van dit mooie weer, genieten van al het moois dat park je te bieden hebt, ik ben graag hier niet alleen omdat dit park maar een paar honderdmeter van mijn huis ligt, maar ook… hier vind ik mijn rust.

Gisteren maakte ik een rondje Goffertpark, ik kwam van de  St.Maartenskliniek, op de hoogte van het Openluchttheater zag ik iets moois , maar ik kon het niet goed fotograferen ik had mijn prothese nog aan, en als ik met mijn prothese op de grond ga zitten dan ben ik mijn pootje kwijt dan ligt ie in mijn broekspijk, vanmorgen terug gegaan naar de plek, vanuit de scootmobiel heb ik mij op mijn billen laten zakken om zo deze fotos te kunnen maken

 

ik ben ontzettend blij met mijn fotootjes,het licht in het park en in het bosgedeelte was bijzonder , de zon streelde de takken en gaf aan de bladeren een bijzondere kleur bruin,door al die kleuren die het park tentoonstelde baadde het park in een weelde van warme kleuren  ,in het park en in het bosgedeelte worden takken gesnoeid, boom stronken klein gezaagd en opgeruimt,  zo nu en dan tref je een boom die totaal vermolmt is je weet dan niet wat je ziet, voor een aantal weken terug stond deze boom stronk nog recht overeind , nu begint hij uit elkaar te vallen

verder op zie je nog naaldebomen, en dan is het voor mij tijd om naar huis te gaan, nog even een blik op het Rosarium

en dan is het echt richting huis, daar werd ik opgewacht door mijn lieve schat.

wens iedereen nog een fijne avond totziens op space tschüss

Gerteke

 

 

So geht es im Leben
©Gerteke G

Erst geht es zwei Schritte schnell voran,
doch leider drei zurück auch dann.

So geht es im Leben vor und zurück,
mal hat man Pech und auch mal Glück!

Da bist du froh und auch entzückt,
doch dann spielt das Leben mal wieder verrückt.

Die Zeit des Glückes ist wundervoll,
die von der Trauer nicht so toll.

Jeder durchlebt mal beide Zeiten,
dafür gibt es genug Gelegenheiten.

So nutze jede Möglichkeit,
die dich von der Trauer befreit.

Behalte jede Glücksekunde,
denn schon bald geht es in die neue Runde.

Auch die Momentes der Trauer,
behalte sie auch bei einem Schauer.

Sie werden dir helfen überall,
und werden hallen wie ein Schall.

Doch am Ende ist man meistens froh,
dass sollte dann auch bleiben so!

Liebe grüße Gerteke

 

van mijn schat heb ik een kleine Compact Camera gekregen een camera die ik altijd bij me kan hebben, een kleine Samsung en ik Gertje ben er reuze blij mee, het is een eenvoudig bedienende kamera meteen gebruiksklaar, hij heeft de mogelijkheden om kleine dingen in te stellen, heb de Kamera helemaal uitgetest… en ik kan heel trots zeggen dat ik met het resultaat heel blij ben.

vanaf de Graafsebrug zicht op de Verbrandingsoven

 

een trein komt aangereden

De Witte Molen aan de Graafseweg

een zitje om te zitten

Lieve lieve Yvon wat ben ik blij met mijn kleine Kamera, wat heb je me hier blij mee gemaakt

dank je wel lieverd Ik hou van je met heel mijn hart.

Nimwegen 15 November 2009

 

Kleuren

Hoe ziet de wereld eruit, als er geen kleur is
hoe ziet de mens er uit  zonder zijn kleuren
dit alles vroeg ik me vanmorgen af
even sta ik stil ….
door een opmerking van 1 van mijn spacevriendinnen
een opmerking die me pijn deed
pijn …meer dan me lief was
maar het zette me ook aan het denken
denken aan…hoe zouden wij mensen er uit zien als er geen kleur zou zijn
ik denk mensen, dat alles dan somber en grauw zou zijn

wat zou de wereld zijn zonder kleur
hoe ziet die wereld er dan uit?
zo vroeg ik me af
het antwoordt was gauw gegeven
Somber en Grauw
Ik keek naar buiten het zonnetje scheen
de kleuren in mijn tuin lichten voor een moment op
een bonteverzameling aan herftskleuren
speelde zich voor mijn ogen af
het werd stil in mijn hart
bij het aanschouwen van deze mooie kleuren
even dacht ik :
als we deze kleuren niet hadden …
hoe zou het er buiten uitzien?…

zeg nu zelf ….het zou er triest  en somber uit zien
toch!!!!!
op het moment van schrijven verandert het weer
het regend, de wereld ziet er dan meteen anders uit

en toch?????

heeft dat ook zijn charme

in de verte gloort het…missien gaat de zon vandaag weer schijnen

Wens jullie vandaag een fijne zondag

lieve groetjes uit Nijmegen

Gerteke

 

 

Aankomst Sint en Pieten op 14 November 2009 te Nijmegen

Sint en Pieten zijn in Nijmegen aangekomen, ze kwamen met de Pannenkoekenboot, want? zo werd verteld de stoomboot kon niet onder de brug door vandaar dat de Sint verder moest reizen met de Pannenkoekenboot.

Kinderen wachten met hun ouders en grootouders op Sinterklaas, ze zongen uit volle borst “ Zie ginds komt de Stoomboot”

Sint en Pieten komen aan de wal

Op de Waalkade werd Sit verwelkomt door de Burgemeester van Nijmegen Tom de Graaf

Sint begroet de kinderen

Daarna was het voor mij erg moeilijk om uit de menigte te komen, bijna had ik met scootmobiel en al in de Waal gelegen, gelukkig ging het goed, werd door omstanders aan de stoelleuning tegen gehouden , wielen kregen weer grip op het wegdek, tja Gertje had je ook maar niet zo dicht aan het water moeten staan. Op het moment zelf was ik de koelheid zelfe maar uren later kwam toch wel een beetje de schrik.Pfff wat heb ik een geluk gehad.

Daarna was het voor mij richting stad en bij het waaggebouw wachte ik Sint met zijn Pieten weer op, dit keer kon ik er niet zo goed bij komen, maar uiteindelijk mag ik toch niet mopperen wat het fotomateriaal betreft

Zwarte Pieten de linker Piet reed met me mee op de scootmobiel.

Sint en zijn Pieten op het bordes Waaggebouw

Via een abseil naar beneden

een kleine zwarte piet die naar zijn zusje in de kinderwagen keek

Met zijn Paard Americo maakt Sint een tochtje door de Binnenstand

Nog even naar de kinderen kijken en dan op naar de benedenstadt

nog een laatste groet aan de Pieten en ik vertrek richting huiswaarts

Fotoalbum volgt dus nog eventjes geduld

wens jullie allemaal nog een fijne avond en voor strakjes slaap lekker en sta morgen gezond en monter weer op

Nimwegen 14 NOvember  tekst en fotos zijn © by Gerteke G

Vanavond Fotos in het Kronenburgerpark en op de Waalkade gemaakt, dit keer had ik mijn statief bij me,ik mag niet mopperen en ben trots op het resultaat.

Kruidtoren  Kronenburgerpark

vanuit het park zicht op de St. Stevenskerk

Houtenbruggetje Kronenburgerpark

Spoorbrug Waalkade

Anker Waalkade

Sint-Maarten, Sint-Maarten
De koeien hebben staarten
De meisjes hebben rokjes aan
Daar komt Sint Martinus aan

Martina en Sint Maarten

De belevenissen van een meisje tijdens het Sint-Maartensfeest
"Martina, wil jij dit briefje even naar mevrouw Schutte brengen?" klonk de stem van meneer Rutgers door de stille klas. Martina keek vragend op van haar werk. Zij probeerde de aardrijkskunderepetitie te maken, waar alle andere jongens en meisjes ook mee bezig waren. Het lukte niet zo goed, want Martina kwam net van een andere school waar ze een heel ander aardrijkskundeboek gebruikten. "Zie maar wat je ervan maken kunt," had meneer Rutgers gezegd toen hij de vragen uitdeelde. "Je krijgt geen cijfer als het je niet lukt."

"Mevrouw Schutte is de juffrouw van de eerste klas," ging meneer Rutgers verder. "En ze is zijn vriendin," siste Herma, die naast Martina zat.

"Zei je wat, Herma?" vroeg meneer Rutgers.

"Ik zuchtte meneer," antwoordde Herma. "Het is zoveel."

"Doorwerken dan maar. Martina, hier is de brief en wacht op antwoord," zei meneer.

Martina was blij dat hij even wat anders kon doen. Langzaam liep zij door de gang naar de eerste klas. In deze klas zat ook haar zusje. De eersteklassers waren aan het zingen:
"Sinte Maarten 't is zo koud.
Geef me een kooltje of wat hout,
Geef me een appel of een peer,
Dan kom ik 't hele jaar niet weer."
Martina klopte aan de deur en omdat haar geklop toch niet te horen was door het gezang, stapte zij maar gewoon naar binnen. Een beetje aarzelend liep zij naar de mevrouw voor de klas. "Hier is een briefje van meneer Rutgers," zei zij. "Dank je wel," zei mevrouw De Wilde. Ze scheurde de enveloppe open en las snel de inhoud.

Toen keek ze Martina aan. "Wie ben jij eigenlijk?" vroeg ze. "Ik ken je niet."

"Ik ben Martina Bloem, we zijn hier pas komen wonen," antwoordde Martina.

"De zus van Annemiek dus," zei mevrouw De Wilde, "en aan je naam te horen een naamgenoot van Sint Maarten, dat is leuk."

"Sint Maarten?" “Wie is dat?”

"Ken je die niet? Vraag vanmiddag maar aan Annemiek wie dat is. Ze weet er nu alles van, hè Annemiek! En zeg tegen meneer Rutgers dat alles in orde is."

"Ja mevrouw," zei Martina en op haar gemak liep zij naar haar eigen klas terug. Achter zich hoorde zij nog zingen: "Elf november is de dag, dat mijn lichtje branden mag."

Zij gaf de boodschap van mevrouw De Wilde door en ging aan haar tafeltje zitten om verder te werken. Steeds hoorde zij in zijn hoofd het liedje van Sint Maarten klinken. Wie was Sint Maarten?

's Middags na schooltijd liep Martina met Herma naar huis. "Wie is Sint Maarten?" vroeg zij. "O, iets voor kleine kinderen," antwoordde Herma. "Op 11 november gaan kleine kinderen met lampionnen langs de huizen om snoep of geld op te halen. Je krijgt haast altijd mandarijnen of doosjes met rozijnen of zoiets. Niks aan."

"Maar wie is Sint Maarten?" vroeg Martina weer.

"Geen idee," zei Herma.

Thuis vroeg Maarten het aan Annemiek, maar veel wijzer werd zij niet van haar verhaal. "Ga naar de bibliotheek," zei vader, "en vraag het daar. Daar hebben ze vast wel een boek waar iets in staat over die Sint Maarten."

De bibliotheek was gelukkig vlakbij. Een jonge man met een baardje hielp Martina. "Hier, in deze boeken staat heel wat over Sint Maarten," zei hij, "wil je lenen, dan moet ik je kaart hebben."

"Ik heb nog geen kaart," zei Martina, "ik woon hier pas een week."

"Kom maar, dan schrijf ik er een voor je uit," zei de leeszaalassistent.

En zo kon Martina even later met een boek over heiligen en een boek over volksfeesten naar huis. Thuis las zij over de soldaat Maarten, die lang geleden op een koude winterdag zijn mantel met zijn zwaard in tweeën sneed en de ene helft aan een bedelaar gaf en de andere helft zelf weer omsloeg.

Deze soldaat Maarten droomde de volgende nacht dat hij Jezus zag, gekleed in die halve mantel. "Jij hebt mij je mantel gegeven," zei Jezus, "ik dank je daarvoor."

De soldaat Maarten wilde geen soldaat blijven. Hij wilde christen worden en soldaat zijn paste daar niet bij, vond hij. Hij liet zich dopen en verliet het leger. Doordat hij veel mensen hielp werd hij bekend. Later werd deze Maarten bisschop van Tours, een stad in Frankrijk, maar hij bleef de gewone arme mensen belangrijker vinden dan de rijke machtige mensen.

Na zijn dood werd Maarten niet vergeten. Allerlei verhalen werden over hem verteld, het ene nog mooier dan het andere. Een heilige noemden de mensen hem ten slotte. Kerken werden genoemd naar Sint Maarten en op 11 november werd een feest gevierd ter ere van hem. Kinderen mochten dan met lampionnen langs de huizen gaan en lekkers en geld bij elkaar bedelen.

Nu begreep Martina wat Annemiek verteld had over het maken van een lampion op school en over het Sint Maartenlopen. Zij wilde natuurlijk ook langs de huizen gaan, want dat was in dit dorp, hun nieuwe woonplaats, de gewoonte. Zij liever dan ik. Kleine-kinderwerk was het. Maar diep in zijn hart vond Martina het wel leuk, dat zij genoemd was naar Sint Maarten, over wie zoveel mooie verhalen werden verteld. Sint Maarten was goed en vriendelijk, dapper en sterk geweest. dat wilde Martina ook wel graag willen zijn.

De volgende dag was het 11 november. 's Morgens al riep Annemiek: "Vanavond gaan we Sint Maartenlopen, hè Pap!" Pap knikte: "Ja zeker, om zeven uur."

Maar toen Maarten en Annemiek 's middags uit school thuiskwamen, troffen ze daar hun moeder met een schorre keel, rode ogen en een drupneus.
"Jongens," zei moeder, "het spijt me, maar ik kan straks niet mee. Ik heb kou gevat en voel me zo ziek. Ik ga naar mijn bed. In de keuken staan boterhammen voor jullie. Eet die om zes uur maar op en ga nu een spelletje doen of wat lezen. Vader komt vanavond pas om negen uur thuis, dus moet jij om zeven uur maar met Annemiek mee gaan, Maarten." En na nog eens flink haar neus gesnoten te hebben, ging moeder naar boven.

Martina liep met een boos gezicht de huiskamer in. Leuk was dat. In de eerste plaats wilde hij om zeven uur tv kijken, het laatste deel van een spannende jeugdserie en in de tweede plaats voelde hij er niets voor met Annemiek en haar lampion langs de huizen te gaan bedelen om mandarijnen.

Stel je voor dat Kees hem betrapte op zo iets kinderachtigs. Maarten dacht na. Zou hij Annemiek zeggen, dat ze maar alleen moest gaan of met de buurkinderen? Maar Annemiek was zo verlegen en ze kende de buren nog helemaal niet. Zou hij zeggen dat hij erge hoofdpijn had?

Martina hoorde Annemiek in de keuken zingen: "Sinte Maarten, 't is zo koud..." Even later kwam ze de kamer in met haar zelfgemaakte lampion.

"Vind je hem mooi Martina?" vroeg ze. Haar hele gezicht straalde.

"Annemiek," begon Martina, "kun je vanavond niet alleen gaan? Ik voel me ook niet zo lekker. Misschien heeft pappa me aangestoken." Annemiek keek Martina met verschrikte ogen aan. "A-a-alleen?" stotterde ze. "D-dat kan ik niet." Haar lip begon te trillen. "Ik heb erge hoofdpijn," zei Martina, "sorry, hoor, maar het gaat echt niet." Annemiek was geen huilebalk. Stilletjes ging ze in een stoel zitten en stak haar duim in haar mond, iets wat ze anders nooit meer deed. Martina was blij dat Annemiek niet gilde of stampvoette. Nu merkte vader tenminste niets.

Om half zeven werd er aan de deur gebeld en tegelijk hoorden Annemiek en Martina zachtjes zingen: "Sinte Maarten, 't is zo koud..."

"Er liggen appels en doosjes smarties in de keukenkast," wist Annemiek, "die mogen we geven."

Samen liepen ze naar de deur. Daar stonden drie kinderen met lampionnen en een mevrouw. Ze zongen nog een liedje en hielden toen hun tassen op voor het lekkers. Martina deelde uit.

Toen keek ze naar Annemiek en zag hoe de tranen over haar wangen liepen.

"Doe je jas aan Annemiek," zei ze opeens, "wij gaan ook."

Annemiek keek Martina aan. "Echt?" vroeg ze ongelovig.

"Ja, ik zal gauw je lampion aansteken."

 

En daar gingen ze, van huis tot huis en overal zongen ze samen. Bij het huis van Herma aarzelde Martina. Als Herma opendeed, wat zou ze dan zeggen? Maar Sint Maarten had zich er ook niets van aangetrokken wat de mensen zouden zeggen van zijn halve mantel...

Vastberaden drukte Martina op de bel en toen Herma voor haar stond, zong ze vrolijk met Annemiek mee:

"Sinte Maarten 't is zo koud.
Geef me een kooltje of wat hout,
Geef me een appel of een peer,
Dan kom ik 't hele jaar niet weer."

Ik vat even alles samen zodat jullie een beeld krijgen hoe het St. Maartenfeest is ontstaan.

Ter inleiding een klein verhaaltje over een meisje die in Nederland kwam wonen,waar het St. Maartenfeest werd gevierd, dit feest van St. Maarten is een Nederlandsetraditie die in grote delen van Nederland nog steeds wordt gevierd.

Een schoolmeisje komt er achter dat je ook op kleine schaal de gedachte achter Sint Maarten kan praktiseren.

Ter verduideling: “Wie is St. Maarten”,

Martinus werd in Hongarije geboren en verhuisde al jong naar Italië. Hij werd soldaat in het Romeinse leger en trok daarmee door Frankrijk. Bij de stadspoort van Amiëns trof hij een arme, halfnaakte bedelaar. Martinus sneed met zijn zwaard zijn wijde rode mantel doormidden en gaf de helft aan de bedelaar. Die nacht droomde hij van Jezus die de halve rode mantel om zijn schouders droeg. Hij nam ontslag uit het leger en wijdde zich voortaan aan het christendom. In 370 werd hij bisschop van Tours.

Talloze wonderverhalen doen over hem de ronde. In Frankrijk wordt hij Saint Martin genoemd, in Nederland Sint Maarten of Martinus. De beroemde Groningse Martinitoren is naar hem genoemd.

Fijne St. Maarten

Strakjes ga ik naar de St. Maartenskliniek en?” wie weet ,kom ik St. Maarten wel tegen”.

Wens jullie allemaal een fijne St. Maarten

lieve groetjes Gerteke

 

Die Schönste das bist Du
© Gerteke G

Das schönste, dass ich im Leben sehe,
ist dein Lächeln, bevor ich morgens aufstehe.

Der schönste und edelste, pure Genuss,
ist Dein warmer, zarter Kuss.

Das schönste Gefühl auf dieser Welt,
ist wenn Deine Hand die meine hält.

Das pure Glück ergreift mich dann,
wenn ich in Deine Augen sehn kann.

Eine sanfte Berührung Deiner Hand,
lässt mich zerfließen wie feinen Sand.

Deine Stimme ist meine schönste Musik,
zwischen uns stimmt immer die Physik.

Nur wenige Worte aus Deinem Mund,
bewirken Kummer- und Sorgenschwund.

Nur eine Umarmung in Deinem Arm,
macht das ganze Herz mir warm.

Ich liebe Dich Yvon
mit ganz meinem Herzen

Vanmorgen zo  tegen 8.15 uur reden Yvon en ik van huis weg , de mist hing nog dik tussen de huizen, althans hier bij mij. Maar ik de tuin zag ik nog een spinneweb voordat we wegreden eerst deze fotograferen

goed kijken dan zie je de spin in het midden zitten

Daliabloem met dauwdruppeltjes

toen was het tijd om van huis weg te rijden, we reden richting Dukenburg om van daaruit langs het kanaal te gaan

als eerste zagen we de spoorbrug waarover net de ns trein reed

een laatste blik op de brug en we reden door

de eerste inkzwammen dienden zich aan

een afgeknapte tak dreef in het water

en wie zou deze mooie schoonheid zijn? willen jullie dat echt weten? nou ja dit is mijn Vonneke  is het geen schoonheid ze stapt parmantig door het gras op haar aangemeten schoenen, de eerste 14 dagen moet ze op deze schoentjes lopen daarna worden de officiele schoenen gemaakt.

eenzaam aan het water staan 2 stoeltjes, ze nodigen je uit , om plaats te nemen

Alle andere ganzen waren al vertrokken…behalve deze, van een meneer die zijn hond uitliet

kon me vertellen waarom deze is achter gebleven, hij had zijn vleugel gebroken…of het ooit goed komt weet ik niet.

bij het bruggetje stonden deze pluimen

waar je ook keek her en der stonden de inkzwammen , veelal was het rottingsproces all zichtbaar , zwart gekleurd stonden ze daar

hierna reden we onder de brug door bij de Lindenholt

vanaf de brug zie je het voormalige NH kerkje van Neerbosch het kerkje van het kinderdorp

langs de andere kant van het kanaal terug naar huis

onder de brug door een varend schip

de schimmel laat zich al zien op de paddenstoel

op de terug weg gingen we nog ff langs het cirkus men was alles aan het afbreken, mijn schat ff naar huis gebracht en toen nog eventje terug

afscheid nemen van de dieren

Veel was er eigenlijk niet meer te zien nog eventjes over de Goffert gezworven en toen huiswaarts gekeerd

nog een paar roze bessen

een klein overzicht van het geen wat we zoal onderweg zagen

lieve groetjes Gerteke

Door de jaren heen ben ik een fan van Frank Duval, heb al zijn muziek, Frank Duval is een kanjer op Muziek gebied, zijn composities zijn teksten doen me wat of liever gezegt , ze raken me.

Hij is de man achter de muziek van Derrick de Krimiserien ook zijn zijn songs en muziek te horen bij meerdere Krimiserien oa. bij der Alte und Tatort . Ik was een jonge vrouw van amper 21jaar dat ik fasziniert  raakte   door zijn muziek. Hij en ik  zijn beiden even oud dus zo gek is het niet als je met je idool mee groeit hihihihi

 

Touch my Soul ist einer von  meiner lieblingssongs .

Hör dieser Song mal an, vielleicht gefehlt es euch nett so wie ich.

Wünsche euch allen noch ein schönen Samstag, ich mal die einkaufe ins haus holen , denn anders verhungern wir noch hahahaha

tschüss liebe Grüße von mir an euch allen

Tschüss Gerteke

Gisteren een wandeling in mijn eentje door de stad en de omgeving Nijmegen gemaakt , begonnen deed ik zals altijd in het kronenburgerpark

vanuit het park langs het Dierenparkje

vandaaruit reed ik over de waalkade richting de Ooijpolder

net voordat ik de weg in sla naar de Polder heb ik deze foto nog geschoten aan het eind van de Waalkade de trap van de “ Groene Allure Nijmegen”.

Boven bij het Duits – Hollandsgemaal

maakte ik deze foto van de Woonboten, de boten liggen praktisch op het droge,

van hieruit ging ik richting Weurt dus door de binnenstad en richting de Sluizen

Westkanaaldijk

Ik nam de afslag richting de Lindenholt

bij een autosloperij zag ik dit vliegtuig boven op een dak staan, verbaasd heb ik er naar gekeken

een zelfzaam gezicht, je denkt…ieder moment kan ie opstijgen hihihi

even verder op zag ik inkzwammen staan

de zwammen met hun zelfzame uiterlijk

via het Maas-Waalkanaal reed ik huiswaarts, moest thuis om 6 uur thuis zijn , want om 6 uur zou het Kado van Yvon gebracht worden, het was te groot om het zelf mee te slepen op mijn scootmobiel

zo reed ik onder de brug door naar huis,

de zon kleurde de lucht Oranje een magnefiek gezicht was dat

 

even stoppen voor de rood-wit gestipte paddenstoelen

en dan snel door het begon al aardig donker te worden

nog even achterom kijken met het  zicht op het Phillipsgebouw neem ik van dit blog foto reportage-schrijven afscheid, ik ga zo lekker naar House op de TV kijken

wens een ieder nog een fijne avond

kleiner Delphine Gerteke

© Nimwegen 29 Oktober 2009

 

Vanmorgen werd er een bloeddrukmeter om mijn arm bevestigd, reden …mijn bloeddruk is te hoog, sinds september sta ik op tabletten maar op 1 of andere manier doen ze niet hun werk… nu wordt er gekeken of de medicatie aangepast moet worden eventueel moeten er andere medicijnen worden voor geschreven *grrrins* om het half uur word de bloeddruk gemeten, pffff als die op volle sterkte is, is het net of mijn arm wordt afgeknepen en het doet nog pijn ook. om 23.00 uur schakelt die over dat ie om het uur mijn bloeddruk meet… nou ik weet niet of ik hiervan slapen kan, maar goed het kan niet anders , mijn bloeddruk moet naar beneden, vanmorgenvroeg was ie 178 over 101 te hoog en dat op de vroege morgen.

aankomende dinsdagmiddag krijg ik de uitslag,dus eventjes afwachten en ik hoop echt dat de meting iets opleverd zodat ik op de goede medicatie komt te staan.

groetjes © Gerteke

Sinterklaas is nog niet in het land, maar de kerstartikelen staan nu al klaar

vanmiddag reed ik door de stad en tot mijn grote verbazing yag ik dat er al een etalage was ingericht , ja mensen echt waar de eerste kerstversieringen heb ik Nijmegen al gespot

gekker kan het al niet meer!!!!!!

lieve groetjes Gerteke

NImwegen 29 Oktober 2009

 

 

Kronenburgerpark Dierenparkje

Fontijn Kronenburgerpark

Vandaag had ik de neiging om grote vrachtwagen ze charteren om al de herten vrij te laten in de vrije natuur, maar helaas deze herten zullen het waarschijnlijk niet overleven, maar bij de aanblik van dit statige mannetje deed mijn hart pijn, hij is gedeelte van zijn gewei kwijt, en waarschijnlijk heeft hij wel pijn, maar de blik in zijn ogen deden me zoveel dat ik me uiteindelijk om ben gedraaid en verdrietig het Kronenburgerpark hebt verlaten

Deze statige heer is voor de helft zijn gewei kwijt, en zijn ogen, zijn ogen staan zo triest in zijn koppetje

Rondom de man liepen de Hindes met hun jongen die dit jaar geboren zijn

De pijn in de ogen van een dier hebben even K.O. geslagen, voor vanavond laat ik er het eventjes bij, wens jullie allemaal Welterusten slaap lekker en sta morgen gezond en monter weer op

tschüss Gerteke

Nimwegen 29 Oktober 2009